Dijital yalnızlık!

İçinde bulunduğumuz 21. asır da artık teknoloji çağı kendini aşarak tehlikeli
bir yalnızlığa gebe olmuştur. Hayatımızın amacı ise değişmiş ve güvensizlik
inşa olmuştur. Dostlukların değil de artık bir çıkar dünyası haline gelmiş bir
dünya da yalnız kalmak zor bir durum değildir.

Komşulukların yerine sitelerin yapılması, yozlaşmış ve
üstünlük düşünceleri girmiş bir toplumda yaşıyoruz. Değişim için daha da kötüye
gidiyoruz.

‘’Dişsiz mi bir insan onu kardeşleri yerdi’’ sözleri bize
daha nasıl anlatacak ki? Değerlerimizden uzak durmuş bir şekilde yaşıyoruz.
Azıcık bir menfaatimize mani olunsun ki o zaman yaygara çıkartırız.

Nankör olmuşuz bu dünyanın sahte insanları olarak.
Arkadaşlık değil de sanal âlem de dostlukların habercisi olmuşuz. Evde yalnız
kalmışız. Elimiz de telefon levazımatlar ile yalnızlığı yenmeye çalışıyoruz.
Yol yanlış yöntem yanlış fikir yanlış

Nerede o eski günler diyoruz ama yeni günleri kendimiz
gelişim sağlıyoruz. İçine kapalı oluyoruz dünyanın. Günde kaç saat kitap
okuduk; bir arkadaş ile fikir münakaşası yapılıyor.

Bir kitap tahlili ne zaman yaptık. Kaç mecmua takip
ediyoruz. Kütüphaneye ne zaman ziyaret ettik.

Bunları aşmanın bazı yolları muhakkak var. Bir sorun var ise
bir çözümü de vardır. Bu yalnızlıktan nasıl kurtuluruz?

1-    
Teknoloji amaç değil araç olmalı.

2-    
Köklerimizden kopmamalı.

3-    
Gelenekçi olmamız gerekir.

4-    
Kurallara sonuna kadar riayet edilmeli

5-    
Sanal değil gerçek dostluk kurulmalı.

6-    
Kitap okuma alışkanlığı geri gelmeli.

7-    
Eğitim ile alakalı etkinliklere sahip olunmalı

8-    
Kadınlara toplumda yer verilmeli

9-    
Eşit düşünülmeli.

Okullar da geleneksel düşünceye yatkın olan eğitimler
verilmeli. Toplumsal hayatımıza renk katmanın tek yolu teknolojiyi amaç değil
araç olarak kullanmaktır.